ดึงดูดใจ Deungdutjai

Title: หนังสือรุ่น / Nung Seu Roon (Yearbook)
Artist: Pang Nakarin
Album: เลี่ยมทอง / Liam Taung
Year: 2004

เปิดออกมาดูโดยไม่ตั้งใจ ว่าจะได้เจอรูปเก่า
Bpert auk mah doo doy mai dtung jai wah ja dai jur roop gao
I opened it up to look and didn’t mean to find old pictures
อยู่ในวันเวลาที่สดใส วันที่มีเราข้างกัน
Yoo nai wun welah tee sot sai wun tee mee rao kahng gun
From the brighter days when we had each other by our sides
ภาพเดิมๆก็หวนมา เปลี่ยนเวลากลับไปวันนั้น
Pahp derm derm gor huan mah bplian welah glup bpai wun nun
The same images flood back, changing the time back to those days
ใจก็เหมือนสั่นๆ เกือบลืมกันแล้ว
Jai gor meuan sun sun geuap leum gun leo
My heart is trembling, I had nearly forgotten you

ต่างเดินกันไปตามทางของใคร แยกไปค่อยๆไกลห่าง
Dtahng dern gun bpai dtahm tahng kang krai yaek bpai koy koy glai hahng
We were both walking down our own paths, splitting up and gradually getting far apart
อยู่ดีๆวันนึงก็จางหาย คลาดกันโดยไม่รู้ตัว
Yoo dee wun neung gor jahng hai klaht gun doy mai roo dtua
All the sudden, one day, you disappeared, I obliviously let you slip away
แต่เรื่องราวที่สวยงาม อยู่อย่างเดิมไม่เคยหมองมัว
Dtae reuang rao tee suay ngahm yoo yahng derm mai koey maung mua
But the beautiful memories are still the same, never to cloud
ในหนังสือเก่าๆ หนังสือรุ่นเราเล่มนี้
Nai nung seu gao gao nung seu roon rao lem nee
In our old book, our yearbook

(*) รูปเธอยังยิ้ม ข้างเธอคือฉัน
Roop tur yung yim kahng tur keu chun
Your picture still smiles, beside you, there’s me
เพ่งมองดูนานๆ น้ำตาก็มาคลอๆ
Peng maung doo nahn nahn num dtah gor mah klor klor
I stare at it for a long time, the tears start to well up
กี่ปีมาแล้ว เธอเป็นยังไงบ้างหนอ
Gee bpee mah laeo tur bpen yung ngai bahng nor
It’s been many years now, how are you?
ค่อยๆลืมเลือนกันไป
Koy koy leum leuan gun bpai
We gradually forgot each other
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
Mai roo tummai meuan gun
I don’t know why
เรื่องราวเหล่านั้นจึงจบลง
Reuang rao lao nun jeung jop long
That story had to end

(*)

เปิดไปดูเบอร์โทรไม่เห็นมี ที่ลงไว้คือที่อยู่
Bpert bpai doo bur toh mai hen mee tee long wai keu tee yoo
I open it and look at the phone number I didn’t see I had, you wrote down your address
หยิบปากกาบรรยายในจดหมาย ว่าจำกันได้ไหมเธอ
Yip bpahkgah bunyai nai jot mai wah jum gun dai mai tur
I pick up my pen to explain in a letter if you remember me
ที่อยู่เดิมที่เขียนไป หากเปลี่ยนแปลงก็คงไม่รู้
Tee yoo derm tee kian bpai hahk bplian bplaeng gor kong mai roo
I don’t know if you’ve changed addresses or if you still live in the same place you wrote down
ได้แต่หวังกันไป ความหลังคงไม่ตายจากเรา
Dai dtae wung gun bpai kwahm lung kong mai dtai jahk rao
I can only hope the past won’t die from us