Tool Thongchai

All posts tagged Tool Thongchai

Title: โปรดเถิดดวงใจ / Bproht Tert Duang Jai (Please, Darling)
Artist: Tool Thongchai (ทูล ทองใจ)
Album: โปรดเถิดดวงใจ / Bproht Tert Duang Jai (Please, Darling)
Year: 1989 (?)

โปรดเถิดดวงใจโปรดได้ฟังเพลง นี้ก่อน
Bproht tert duang jai bproht dai fung pleng nee gaun
Please, darling, listen to this song first
อย่าด่วนหลับนอนอย่าด่วนทอดถอน ฤทัย
Yah duan lup naun yah duan taut taun reutai
Don’t rush off to sleep, don’t rush off and withdraw your heart
จำเสียงของพี่ ได้หรือเปล่า
Jum siang kaung pee dai reu bplao
Do you remember my voice?
จำเพลงรักเก่า เราได้ไหม
Jum pleng ruk gao rao dai mai
Do you remember our old love song?
เคยฝากฝังไว้แนบในกลางใจนาง
Koey fahk fung wai naep nai glahng jai nahng
Once left enclosed in the middle of your heart

ดึกดื่นคืนนั้นเคยร่วมผูกพัน แน่นหนัก
Deuk deun keun nun koey ruam pook pun naen nuk
Late that night, we once tightly became one
เคยฝากความรักว่าด้วยใจภักดิ์ ไม่จาง
Koey fahk kwahm ruk wah duay jai puk mai jahng
I once entrusted you my love with a vivid heart
เสียงน้องออเซาะ ขอรักมั่น
Siang naung ur sor kor ruk mun
The sound of your voice calling, asking for secure love
รำพึงเสียงสั่นเมื่อใกล้สาง
Rum peung siang sun meua glai sahng
Groaning and shaking when close
ไม่อยากจากนาง ห่างรัก ที่เริ่มลอง
Mai yahk jahk nahng hahng ruk tee rerm laung
I don’t want to leave you and be separated from our blossoming love

แต่พออีกไม่นานนัก ความรักที่เคยหวานซึ้ง
Dtae por eek mai nahn nuk kwahm ruk tee koey wahn seung
But pretty soon, our love that was once touchingly sweet
เปลี่ยนจากหนึ่งกลับกลายเป็นสอง
Bplian jahk neung glup glai bpen saung
Changed from one to two
ลืมรักลืมรส ลืมไปหมดที่เคยทดลอง
Leum ruk leum rot leum bpai mot tee koey tot laung
You’ve forgotten our love, forgotten our flavor, forgotten everything we once tried
อ้อมแขนที่เคยประคอง
Aum kaen tee koey bprakaung
The embrace that once supported you
น้องอยู่ในอ้อมแขนใคร
Naung yoo nai aum kaen krai
Whose embrace are you in now?

ดึกดื่นคืนนี้พี่คงเฝ้าคอย เหมือนก่อน
Deuk deun keun nee pee kong fao koy meuan gaun
Late tonight I’m waiting like before
มิได้หลับนอนเฝ้าแต่ทอดถอน ฤทัย
Mai dai lup naun fao dtae taut taun reutai
I’m not sleeping, waiting only for my heart back
พี่หลงบรรเลงเพลงรักเก่า
Pee long bunleng pleng ruk gao
I’m lost in the music of old love songs
ตัวเธอนั้นเล่าอยู่แห่งไหน
Dtu tur nun lao yoo haeng nai
Where are you?
ดูช่างโหดร้าย ให้เราเฝ้าคร่ำ ครวญ
Doo chahng hoht rai hai rao fao krum kruan
You seem so cruel, making me wait and lament

Title: นิราศเวียงพิงค์ / Niraht Wiang Pink (Leaving the Pink City)
Artist: Tool Thongchai
Album: นิราศเวียงพิงค์ / Niraht Wiang Pink (Leaving the Pink City)
Year: 1969 (?)

โอ้เวียงพิงค์ดังเวียงสวรรค์ สวยกว่าถ้อยคำเสกสรร
Oh wiang pink dung wiang sawan suay gwah toy kum sek sun
Oh, the pink city is like heaven’s city, more beautiful than any made-up description
ที่พรรณนาเปรียบเปรย แดนไหนอื่นหมื่นแสนบ่แม้นได้เลย
Tee punanah priap proey daen nai eun meun saen bor maen dai loey
Used to describe it, no other land can be like it at all
เฮานี้สุดหาถ้อยเอ่ย เปรียบเปรยงามนั้นได้นา
Hao nee soot hah toy oey priap proey ngahm nun dai nah
I search for a word that can allude to its beauty
หากใครแม้นเที่ยวไปได้เห็นสักครา เขาคงจะจำติดตา
Hahk krai maen tiao pai dai hen suk krah kao kong ja jum dtit dtah
If anyone can travel there and see for themselves, they’d clearly remember it
ตรึงอุรามิเคยเสื่อมคลาย
Dtreung oorah mi koey leuan klai
Transfixed in their chest, never deteriorating

โอ้เวียงพิงค์คือปิงสุดงาม สวยอยู่บ่เคยเสื่อมทราม
Oh wiang pink keu ping soot ngahm suay yoo bor koey seuam sahm
Oh, the pink city is the most beautiful, its beauty never deteriorates
ช่างงามซึ้งใจบ่วาย น้ำใสเด่นมองเห็นจนพื้นหาดทราย
Chahng ngahm seung jai bor wai num sai den maung hen jon peun haht sai
It’s so beautiful, it never stops impressing, you can see all the way to the sand at the bottom of the clear water
ปลาน้อยแตกฝูงกระจาย อยู่ในธาราน่าชม
Plah noy dtaek foong grajai yoo nai tahrah nah chom
Small fish swarm and disperse in the inviting water
ข่างพาฝันงามนั้นขวนฉันชื่นชม
Kahng pah fun ngahm nun kuan chun cheum chom
Leadng me to admire the beautiful dream
ฉันพลอยคลายความโศกตรม นั่งชมน้ำปิงสุขใจ
Chun ploy klai kwahm sohk dtrom nung chom num ping sook jai
My sorrow is alleviated, sitting and admiring the water blissfully

(*) เบื่อลำน้ำเฮาไปแอ่วดอย ผาเงอบชวนเพลินใช่น้อย
Beua lum num hao pai aeo doy pah ngurp chuan plern chai noy
Bored of the water, I travel up the mountain, leading to certain enjoyment
แอ่วดอยแสนเพลินกระไร มีน้ำตกและนกบินร้องก้องไพร
Aeo doy saen plern gra rai mee num dtok lae nok bin raung gaung prai
How wonderful the mountains are, with waterfalls and calling birds
ยินเสียงมันแล้วสุขใจ สุขใดบ่มีเปรียบปาน
Yin siang mun laeo sook jai sook dai bor mee priap pahn
I hear their voices and feel happy, a happiness with no comparison
โอ้เวียงพิงค์ แม้นฉันจากไปแสนนาน
Oh wiang pink maen chun jahk pai saen nahn
Oh, pink city, it’s like I’ve left you for so long
แต่ความหมุนเวียนแห่งกาล บ่ได้ทำให้ข้าเลือน
Dtae kwahm moon wian haeng gahn bor dai tum hai kah leuan
But the movement of time doesn’t make it fade from me

(*)