Title: วันที่ฉันอาจลืม / Wun Tee Chun Aht Leum (The Day I Might Forget)
Artist: Gun Chanut (กันต์ชนุตม์)
Album: OST U-Prince the Series
Year: 2017

อาจเป็นแรงดึงดูด หรือพรหมลิขิต มีด้ายเส้นเล็กเส้นหนึ่งดึงชีวิตคนเราให้มาพบกัน
Aht bpen raeng deung dut reu prom likit mee dai sen lek sen neung deung cheewit kon rao hai mah pob gun
It might be gravity or fate, there’s a small thread pulling our lives to meet
เหมือนฉันฝันกลางวัน ทุกสิ่งที่ฉันเคยไขว่คว้า กลับไม่มีค่า ทุกอย่างที่ฉันต้องการกลับกลายเป็นเธอ
Meuan chun fun glahng wun took sing tee chun koey kwai kwah glup mai mee kah took yahng tee chund taung gahn glup glai bpen tur
It’s like I was daydreaming, everything that I ever reached for ended up worthless, everything that I wanted ended up becoming you

(*) แม้เป็นเวลาแค่เพียงสั้นสั้น แม้สักวันเธออาจคงลืม
Mae bpen welah kae piang sun sun mae suk wun tur aht kong leum
Even though it was just a brief moment, even though someday you might forget
แต่ฉันอยากบอกให้เธอได้รู้ เธอคือความทรงจำที่สวยงามเลอค่า
Dtae chun yahk bauk hai tur dai roo tur keu kwahm song jum tee suay ngahm lur kah
But I want to tell you and let you know that you’re the most beautiful and most valuable memory of mine
จดจำเธอเอาไว้จนวันที่ฉันอาจลืม
Jot jum tur ao wai jon wun tee chun aht leum
I’ll remember you until the day I might forget

ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ไม่ได้คิดไปเอง สิ่งที่ฉันรู้สึกในตอนนี้ มีแต่เธอที่จะเข้าใจ
Mai chai reuang bung ern mai dai kit bpai eng sing tee chun roo seuk nai dtaun nee mee dtae tur tee ja kao jai
It’s not a coincidence, I’m not thinking by myself, only you understand the things that I feel right now
หากฉันย้อนเวลาได้ ฉันก็ยังจะขอมีเธออยู่ ไม่ว่าสุดท้าย เธอยังคงเลือกเดินจากไป
Hahk chun yaun welah dai chun gor yung ja kor mee tur yoo mai wah soot tai tur yung kong leuak dern jahk bpai
If I could turn back time, I’d still want to have you, no matter if, in the end, you still chose to walk away

(*,*,*,*)

จนวันที่ฉันอาจลืม
Jon wun tee chun aht leum
Until the day I might forget

   
—
คำร้อง/ทำนอง กันต์ชนุตม์ เก่งการค้า
เรียบเรียง ศุภนันท์ ใสสุข

   
What the heck is this song? I’ll remember you until I forget… Yeah, and I’ll remember what I had for dinner last night until I forget. That’s usually how forgetting works. Why does this have to be a song?